Richtung 2000: Vorschau auf die Welt von morgen (1972)

Ah, de toekomst in 1972. Zoals uitgezonden door ZDF. Moderne architectuur. Synthesizers. Kant-en-klaar ontbijt. Proto-Smarts. Gigantische computers met lichtjes. Ouderwets krities ook in deel 3. Zulke programma's met een overkoepelend toekomstscenario, een soort collectief medicijn tegen future shock, zouden in ere hersteld mogen worden. Gewoon pompen die ideeën, mensen een beetje richting geven, hoe speculatief ook. Anders gaan fictieve series als Black Mirror de dienst uitmaken. Noodzakelijk pessimistisch (de White Christmas special was onlangs weer zeer duister) maar iets om naar uit te kijken is geen overbodige luxe.

Een Game Zonder Grenzen

 'De Melkweg Past in een Game', een titel waarmee je mijn aandacht krijgt. 400 miljard zonnestelsels. Oneindige vrijheid. Het is gewoon de opvolger van het goede oude Elite waarmee ik menig tieneruur heb doorgebracht! Ik zie dat de draaiende landingstechniek nog steeds wordt gebruikt. Mooie trailer waardoor ik bijna zin krijg om weer op pad te gaan (in combinatie met de Oculus Rift is het waarschijnlijk helemaal geweldig). Helaas, het is een spel waar je compleet in moet verdwalen. Wie heeft hier nog tijd voor?

Een Nieuwe Aristocratie

Mijn nieuwste essay voor Man Got Style (in het Engels). De laatste mannenmodellen van Saint Laurent zetten mij eens aan denken over de veranderende status van beroemdheid, erfelijkheid en maatschappelijke ideeën over schoonheid. Met een kleine futuristische speculatie aan het eind.

Een monument voor een gebroken natie

Een album dat zich verder zelf verklaart. Maar hoe kan het toch zijn dat zo'n statement zo slecht verkrijgbaar is, tegen zulke bizarre prijzen? Afwezig van Spotify (al is dat nog te begrijpen aangezien je er een fooi aan verdient). Is er geen enkel Europees label dat zich over de distributie ontfermt? En dan over twintig jaar zeker allemaal in retromania-modus schieten.

De Verdamping van Tijd

At the same time, one can perceive, faintly, an even deeper, more glacial political stasis underneath the frenzy of the present. Rosa calls this the “frenetic standstill,” the Boethian “nunc stans” in which one has no time, but in which an eternal, unchanging sameness afflicts the age, and the only salvation one can hope for is environmental catastrophe. For the feeling of the present moment, the movie Speed furnishes an incomparable allegory: if we lift our foot off the gas, death comes instantly.

Uit Too Fast, Too Furious: In Search of Time Gained, een elegant een veelzijdig essay in Throwback. Goed te combineren met 'Tijdstrijd' van Mark Fisher. Langzaamaan zijn zo de contouren te ontwaren van een complexe problematiek.

Boekpresentatie

19 December 17:00 in WORM te Rotterdam. De presentatie van De Toekomst Hervonden. Waarmee ook het fascinerende Eurofuturisme programma van WORM van start gaat.

Dan kan ik hierbij nog een keer Eyesberg onder de aandacht brengen vanwege hun prachtig ontwerp van het boek (de link heeft veel gedetailleerde foto's).

"Huh, huh, wanneer ga jij naar de maan?"

Okay, cool en het zou Dillinja of Photek vast goed staan, maar wellicht iets te futuristisch voor de straten van museumstad Amsterdam. Met een prijskaartje uit het jaar 2101. Wel uit Nederland. Hier de specificaties.

Mooi label toch: