Mastodon designing futures where nothing will occur
Posts tonen met het label KLF. Alle posts tonen
Posts tonen met het label KLF. Alle posts tonen

vrijdag 28 februari 2014

KLF: zieners




None of this meant that music got worse. There were still great songs being written and great performances given. Recording became cheap, the ability to record music and reach an audience became more democratic, and access to the entire history of recorded music became easy. But the idea that there were major new continents of unexplored music slowly faded. The frontier had been colonised. We had discovered the edges of the territory.
Bill Drummond did not know this at the time. Despite machine-gunning the music industry at the point when its engines of creativity died, he did not imagine that he really was killing it. Correlation does not imply causation, after all. But regardless of what he thought he was doing, he was still the one man in the room whose actions were in sync with the wider picture.

As the band left the stage a voice declared over the PA: 'The KLF have left the music industry.' This wasn't intended as a statement of fact or premonition, but as a challenge to themselves.

John Higgs - The KLF: Chaos, Magic and the Band Who Burned a Million Pounds


donderdag 28 november 2013

Welke verleden?

In 2013, the Beatles exist almost solely to be commemorated.

Stephen Deuser in Salon, het is niet mooier samen te vatten. Of 'I Want To Hold Your Hand' daadwerkelijk andere liedjes uit dat jaar overschaduwd, waag ik te betwijfelen. Ik moest er juist vandaag aan denken hoe nostalgie/retromania ook een bepaalde geschiedenis kiest. Neem als voorbeeld de manier waarop radio het verleden kadert en sommige "gouwe ouwe" compleet negeert. Hits als 'Groove is in the Heart', 'Right in the Night' of 'Last Train to Transcentral' zijn inmiddels meer dan twintig jaar oud maar niet uitgenodigd op het nostalgiefeest. Ik vraag me af waarom? Probeert men de sporen uit te wissen van muziek die men toen al tandenknarsend moest draaien? Of klinken dat soort nummers eigenlijk nog steeds modern en moet men concluderen dat we niet zoveel zijn opgeschoten? En bepaalde artiesten als Adele en Amy Whitehouse hebben slim op dit sentiment ingespeeld, met een instant-retro die naadloos kan worden ingepast in het officiële verleden. Herinneringen van anderen zijn het niet waard om te herleven.