Altijd zonnig

Het is lastig te geloven, wellicht is in het echt de illusie beter te ontwaren, maar dit raam met uitzicht op een blauwe hemel en olijk schijnende zon is een belichtingssysteem. Het Italiaanse CoeLux heeft het systeem bedacht dat zich wat mij betreft al een Solar Punk klassieker mag noemen. De lichtbronnen zijn in drie varianten verkrijgbaar waarmee je de verschillende hoeken van de zon kunt simuleren (tropisch, mediterraan en Noordelijk.) In eerste instantie zag ik vooral een afzetmarkt in meer noordelijk gelegen landen en gebieden als Nederland, Schotland of Northwest met hun eeuwige regengebieden. In sciencefiction-modus meteen gevolgd door het beeld van een wereld die altijd is omgeven door luchtvervuiling, waar massaal geïmplementeerde CoeLux lampen nog de enige herinnering zijn aan de blauwe lucht.Alhoewel dat scenario misschien toch op het laatst zal worden vermeden, gezien dit soort nieuws.

Mainstream Retro

Ikea doet ook een gooi naar retromania met de ÅRGÅNG collectie waarvoor ze schijnbaar in het eigen archief zijn gedoken. Ik zeg schijnbaar, want dat soort vintage is eenvoudig te fantaseren, inclusief oude advertenties. In Zweden blijkbaar al sinds juli verkrijgbaar en daar vind je ook de hele collectie. Wat betekent het allemaal? Dat retromania definitief mainstream is geworden en dus zijn terminale fase ingaat? Of is het nog een extra retrolaag die verstikkend werkt? Of is het, dat kan ook nog, gewoon mooier design?

Obscure muziek: de limiet

Denk je toch dat nu alles wel is gehoord en uitgebracht, de laatste niche gevonden, de vreemdste parel ontdekt. Dat was een vergissing. Lees hier het vreemde verhaal van Martin Zeichnete en zijn hippe soundtracks die hij van 1972 tot 1983 produceerde voor atleten in de DDR. Nu uitgebracht onder de prachtige naam: Kosmische Läufer. The Secret Cosmic Soundtrack of the East German Olypmic Program 1972 - 1983 kun je op Bandcamp beluisteren en kopen.

Of toch niet? En hebben we hier te maken met een vervalsing? Dat heeft ook deprimerende implicaties. Fantasie platen hebben natuurlijk hun charme. Maar het begint er op deze manier op te lijken, dat nu het verleden echt totaal in kaart is gebracht en tot de laatste ader gemijnd, het tijd is om te beginnen met de "heruitgave" van valse geschiedenissen. Retromania van de tweede orde. Kortom, los van een uiting van hoogwaardig postmodernisme, weinig constructief.