"This track provokes polar inertia: a sense of dead immobilty while simultaneously being transported through vast distances. No longer beats per minute - instead, moments are taken from beats and expanded into another time frame altogether."
Zo. Geloof het of niet, dat gaat over Sven Väths 'Ritual of Life'. Ergens moet ik destijds hebben verwacht dat alle recensies in 2015 zo geschreven zouden worden.
Je vindt ze hier.