Mastodon designing futures where nothing will occur
Posts tonen met het label interview. Alle posts tonen
Posts tonen met het label interview. Alle posts tonen

maandag 9 mei 2016

Mark Leckey interview (over beeldende kunst, pop, herinneringen)

Ik had het al eerder over Mark Leckey's geweldige korte film Dream English Kid 1964 – 1999AD. In dit prettige interview met FACT vertelt de kunstenaar meer over zijn laatste film en Fiorucci made me Hardcore.

En een citaat dat ik graag in Kritische massa had willen gebruiken:
“The promise of music isn’t just the sound of it,” he says in his soft Scouse accent. “It’s about the conditions that it’s made under, and the conditions that create it and the technologies and everything else. That is part of your enjoyment of music – or it always was for me.”
Mijn artikel over Leckey en technopaganisme voor Metropolis M is trouwens tegenwoordig online te lezen.

woensdag 11 februari 2015

Giorgio spreekt

Leuk interview met Giorgio Moroder. Ben wel benieuwd of die soundtrack waar hij het over heeft wat wordt. Van de twee tracks die hij sinds Random Access Memories heeft gemaakt vond ik '74 is the new 24' (zie hieronder) zeer acceptabel, die samenwerking met Kylie niet zo (par for the course, zoals de hele Moroder discografie.) En ook Moroder vraagt zich af hoe verder met muziek:

Forever looking for fresh ideas, the producer reluctantly admits that technology has adapted to such profound levels that songwriters must look for the 'new' in the music itself. “Everybody's asking me: did you find something for the future? Unfortunately, I have no idea. The thing right now is that the sounds you get in the computers are so good and so many that it's almost impossible to find something which is new. So I think if there's anything new it has to be musical. 'I Feel Love' was a sound, while in this case I don't think you can create new sounds because there are so many. The music has to be new.”

vrijdag 21 november 2014

Cronenberg schrijft

Voor de zekerheid hier nog een keer de link naar het interview met David Cronenberg door Wired. Het hele interview is een podcast en die is absoluut de moeite waard. Cronenberg strooit weer met veel interessante observaties, ideeën en tips. Consumed klinkt veelbelovend, maar dat zou ik altijd zeggen over een roman waarin een echtpaar van Franse filosofen een hoofdrol speelt. Maar eerst even The Peripheral uitlezen (waar ik ongetwijfeld nog uitgebreid op terugkom.)

zondag 2 november 2014

Hoe zijn we De Bom vergeten?

De laatste tijd verschijnt bijna elke dag wel een nieuw interview met William Gibson, die veel moeite doet om zijn nieuw boek The Peripheral te promoten (al is hij voor Nederlandse media vooralsnog onzichtbaar.) Bij Ted snijdt hij een interessant onderwerp aan, de collectieve vergeetachtigheid over de angst voor een kernoorlog in de jaren tachtig.

You invented the term “cyberspace” back when Ronald Reagan was president — before Neuromancer came out in 1984, even before Steve Jobs unveiled the Mac. Yet you typically spend a lot of time in interviews discounting your own predictive capacity. Why? 

Well for me, all of this is a way to get a handle on the present, the present having become extremely fantastic. And from the point of view of someone back when I wrote Neuromancer, the most fantastic thing about the present time is that we’re actually still here. In the early ’80s, people who knew what their situation was with the Cold War and nuclear armament didn’t necessarily expect that we’d make it this far. We’ve kind of lost that knowledge. Once the threat was gone, it was like we disremembered it as a species. It seldom comes up anymore, which is really odd.
When I wrote Neuromancer, any scenario that wasn’t nuclear Armageddon was inherently optimistic. It was an act of optimism in the early 80s to set us up in a future science fiction story in a world in which there hadn’t been nuclear war.

zaterdag 18 oktober 2014

Nieuwe William Gibson in aantocht

It was impossible to tell the story because the technology was so weird.

I think if someone had somehow had a dream in which they had seen our smartphone technology as it is today in the 1950s, and they’d written a science fiction story, I doubt they would have been able to publish it. It would be so hard to tell a story while you’re simultaneously describing this thing that these people do with these weird little pocket television sets they all have.
 Sinds Pattern Recognition niet zo enthousiast geweest over een nieuwe Gibson als The Peripheral. Motherboard heeft een leuk interview met veel aandacht voor geschiedenis. Ergens toch wel jammer dat hij dat hoofdstuk waar hij in het citaat naar verwijst niet heeft doorgezet.

donderdag 18 september 2014

Nog een Aphex Twin interview

Uit het Pitchfork-interview met Richard D. James (met wat herhalingen maar ook enkele nieuwe inzichten). Ik weet trouwens niet of ik die manier van tekst presenteren nou innovatief of irritant vind (helemaal omdat Ghostery meteen de tekst molt).
Pitchfork: In the '90s, your music existed in a kind of dialectical relationship with rave culture. Do you miss that?

RDJ: Yeah, I do, actually. For years, I could listen to jungle and nick things from them, but they didn't know I existed. It was a separate world. But that world doesn't exist any more. It's all merged into this global Internet world. It's a real shame. I really don't like that. But that's just globalization. It's got good sides as well. But scenes aren't allowed to develop on their own any more. Everyone knows about everything.

The holy grail for a music fan, I think, is to hear music from another planet, which has not been influenced by us whatsoever. Or, even better, from lots of different planets. And the closest we got to that was before the Internet, when people didn't know of each other's existence. Now, that doesn't really happen.

I used to love jungle. I still think it's the ultimate genre, because the people making it weren't musicians. The best artists are people who don't consider themselves artists, and the people who do are usually the most pretentious and annoying. [laughs] They've got their priorities wrong. They're just doing it to be artists rather than because they want to do it. And a lot of jungle people were actually car mechanics and painter-and-decorator types, like, pretty hardcore blokes. I wouldn't want to get into a fight with them. I know a few people who were like that, and I don't think that really exists any more. Maybe those sort of non-musician types do some dubstep stuff, or grime. But it didn't exist in jungle for long. There was only a couple of years where people didn't know what they were doing, and you got all these samples that are just totally not related in pitch. I really hunt down those records. They've got this ridiculous mishmash of things that totally don't go with each other at all. Obviously, after they've done it for a couple of years they learn how to make chords and stuff, and it's not so interesting now.

zaterdag 6 september 2014

De harddisk van Aphex Twin

Uit het zeer vermakelijke en informatieve interview van Koen Poolman met Richard D. James (die sowieso in een aantal recente gesprekken zeer openhartig is):

‘Als je al je tracks op de computer hebt staan, kun je heel eenvoudig door je verzameling scrollen en allerlei dummy-albums samenstellen. Dat is het enige waar ik eigenlijk nog een computer voor gebruik tegenwoordig. Ik doe dat regelmatig, albums compileren. Ik heb laatst nog geprobeerd om een old school compilatie te maken. Ik heb letterlijk honderden tracks die dateren van rond Selected Ambient Works 85-92. Maar na drie uur heb ik het alweer opgegeven. Ik heb het al vaker geprobeerd, maar ik kom maar niet door die stapel heen. Na drie uur weet ik niet meer waarom ik het eigenlijk aan het doen ben, het voelt zo zinloos.’
Een gekmakend idee dit. Uit de interviews spreekt soms een vreemde eenzaamheid van iemand die teveel bezig is met muziek en het alledaagse leven om ook nog eens zijn werk goed uit te zoeken. Als ik werkzaam was bij Clone, Kompakt, Dial, et cetera zou ik toch een keer contact zoeken. Het is niet alsof het commercieel oninteressant is. Of moet alles tegenwoordig met kickstarter gedaan worden?


zondag 30 maart 2014

Techno optimisme

Een fijn gesprek van Resident Advisor met Jeff Mills. Met een tegendraadse positieve blik op techno, bijvoorbeeld wanneer hij het omschrijft als een jong genre dat ook nog eens ondefinieerbaar is. Ik ben al blij dat Internet dit mogelijk maakt, en toch...hoe prettig zou het zijn dat wanneer je de conventionele radio aanzet dit soort gesprekken klinken.

maandag 24 juni 2013

De Rode Draad van 2013?

Uit het uitstekende interview met Boards of Canada in De:Bug:

Simon Reynolds strongly relies on you as the forefathers or originators of certain musical and theoretical concepts of the last ten years, like Hauntology or Hypnagogic Pop. You’re actually the starting point for one aspect of his Retromania concept – making music sound old, worn out, triggering memories etc. Those were things you did and talked about almost 20 years ago and have become the principles of many young producers. What are you thinking about that today?

Mike: That’s still absolutely a driving force in our work. It’s something we love doing, we can never run out of inspiration in this direction, because if you only pay attention to current music then you can’t help sounding pinned down to the fashion of today. But when you allow yourself to explore music from various eras in the past, you can find starting points that were never fully explored, like tangents that didn’t actually occur in the real history of music, and that’s really exciting to me. Especially in the face of so much current music that is becoming indistinguishable because all the producers are basically using the same tools.

vrijdag 17 mei 2013

Einde van Muziek?

Of course, we could all just listen to all of our old albums, CD’s and mp3’s. In fact, nowadays that’s where the industry makes most of its money. We could also just watch old movies and old TV shows. There are a lot of them now. Why bother making any new ones? Why bother doing anything new at all? Why bother having any change or progress at all as long as we’ve got “growth”? I’m just wondering if this is in fact the new paradigm. I’m just wondering if in fact the new music is just the old music again. And, if that in fact it would actually just be the end of music.
 Glenn Branca, 'The End of Music' in New York Times, 24 november 2009

Kort maar krachtig essay dat de basis uittekent (alhoewel ik uiteindelijk iets minder negatief ben.) Branca's interview in The Quietus is ook de moeite waard. Zet me weer aan het denken over een soort bijproduct van retromania: de totale voorspelbaarheid van optredens. En waag het niet om dat kritisch te benaderen zoals The Knife tracht te doen. Alhoewel gelukkig niet iedereen zit vastgeroest in rockistische patronen: "...tonight it feels as if the Knife have pulled off something of a coup: a magic trick that retains its power long after the artifice has been exposed." (Killian Fox in The Guardian).* Steeds meer raak ik overtuigd dat er een voor en na Shaking The Habitual is.

* Zelf neig ik naar het idee dat het nog niet genoeg is. Een noodzakelijk gebaar, dat ongetwijfeld, maar nog steeds een gebaar in de conventionele structuur van ticketmasters (of hoe die afzetters ook mogen heten), organisators, "poptempels", etc. Ik verlang naar totaal vrije optredens...in een andere context, uniek.


vrijdag 12 april 2013

Pretentie

Helaas is de term pretentieus als negatieve kwalificatie alweer ingezet om Shaking The Habitual, het nieuwe dubbelalbum van The Knife te omschrijven. Helaas, omdat pretentie natuurlijk precies nodig is in tijden van retromania. Het negatieve gebruik van pretentie komt altijd kleinburgerlijk op mij over, alsof de buurman zijn struiken 2 centimeter te hoog heeft laten groeien.

Ik heb zelf het album nog maar een keer beluisterd, het is een hele zit, maar de ambitie alleen al bevalt me zeer. Zelf een mening vormen? Je kan op theknife.net alvast het hele album beluisteren.

En een intrigerend interview:






"Yes, music can be so meaningless."