Techno als Klassieke Muziek

 
Onlangs trad techno-dj Jeff Mills samen met het Noord Nederland orkest op in het Concertgebouw Amsterdam. En daarmee werd iets sneller dan ik had verwacht mijn visioen van techno in concertzalen gerealiseerd. Ik ken iemand die erbij was en die vond het geweldig. En de muziek van Underground Resistance kent zonder twijfel romantische invloeden. Maar ik kan het niet anders zien als een stap terug, dezelfde valkuil waar progrock intrapte door de status/grandeur van klassieke muziek te ambiëren. Het beeld dat ik ooit voor ogen had was van een concertgebouw vol oude ravers die luisteren naar techno, zonder de aanwezigheid van een orkest. Ik zag een grijsharige Carl Craig voor me die met machines Landcruising opnieuw interpreteert (Hawtin heeft met Ex in het Guggenheim een eerste stap richting dit model gezet.) Los van de sensuele ervaring om een keer techno te horen zoals gespeeld op akoestische instrumenten, kan ik geen enkele esthetische reden bedenken waarom dit een positieve ervaring is. De hele structuur, de betekenissen, zijn gericht op terugkijken, op een volstrekt vastgelegde cultuur, de zegen van het instituut. En geen enkele injectie van millsiaans futurisme gaat daar verandering in brengen. Je wilt ook niet dat een orkest de Blade Runner soundtrack uitvoert, je wilt een nieuwe film zien met een soundtrack die even radicaal is als die van Blade Runner.

Niet dat het samenwerken met klassiek getrainde musici totaal vruchteloos hoeft te zijn. Zie Aphex Twin en Krzysztof Penderecki:

 

Maar zelfs hier vraag ik me af hoeveel Aphex Twin daadwerkelijk toevoegt. Het is de muziek van Penderecki, als dwingende basis, die nog steeds fris klinkt (en in die zin zou techno dit kunnen mijnen voor ideeën.)

Voorbij muziek: een universele vorm

Jeff Mills is weer bezig aan een ronde interviews. Nu moet ik eerlijk bekennen dat Mills af en toe niet te volgen is, maar tegelijkertijd is hij altijd goed voor een aantal intrigerende ideeën, zoals:

Can you see a point when music will die out as a form of entertainment?
Jeff Mills: Yes. Clearly actually. I think that in the future, all art forms will merge into one single "thing". In that universal form will be all the devices that will entice and affect our senses in the way we wish to be enlightened. "Music" is the device in which we use to feel and learn about someone else, some other place, a different perspective on a known subject, but as a musician I realize that the process doesn't work very well.
Too much important information gets missed in translations. Either from what the artist thinks to what he does on the instrument or when the audience hears it when the artist or DJ plays it. People aren't getting the most they can get out of music. In time, someone will create something which will allow complete thoughts to complete actions to 100% comprehension without any loss in the translation. It won't be called music.

Techno optimisme

Een fijn gesprek van Resident Advisor met Jeff Mills. Met een tegendraadse positieve blik op techno, bijvoorbeeld wanneer hij het omschrijft als een jong genre dat ook nog eens ondefinieerbaar is. Ik ben al blij dat Internet dit mogelijk maakt, en toch...hoe prettig zou het zijn dat wanneer je de conventionele radio aanzet dit soort gesprekken klinken.

"We like what we like and not much else"

Ik vind dit vrij pijnlijk om te lezen:

For The Wizard, I decided to stop those sets because there just isn’t much interest in mixed genre DJ sets – especially not of that style and technique. I found that we are not as open to various styles of music in a period of time as we used to be. We like what we like and not much else. The Wizard was created as a means to constantly present new music for the listener to eventually decide – to go out and search to buy the record and support the independent music industry and art form. I see little tolerance or patience for this now. In most situations where music is being played, people decide whether it’s right or wrong based on whether they like it or not. What this does is unconsciously steer a lot of music producers to make similar styles that they believe works immediately upon hearing rather than making something they really like and then making the audience like it too. That craft is gone. The Wizard was for the 1980′s and it was a lot of fun but, these are the 2010s – a different era with a different mentality.

In de rest van het (korte) interview heeft Jeff Mills nog wat zinnige dingen te zeggen.

Jeff Mills: futurist

Soms heb ik het idee dat "we" Jeff Mills in de steek hebben gelaten. Een soort vloek van gewenning. De man is gewoon stug op de ouderwetse manier door gegaan met het muzikaal verkennen van de toekomst. Hier een mysterieuze samenwerking met Heleen Blanken. Het Axisrecords kanaal op YouTube herbergt trouwens een schatkist aan futuristische beelden.